Η μαμά σου ζωγραφίζει καλύτερα από εσένα!

Η μαμά σου ζωγραφίζει καλύτερα από εσένα το ξέρεις μικρέ μου φίλε; Μην προσπαθήσεις να της δείξεις τι έχεις καταφέρει, τι ξέρεις, τι μπορείς να κάνεις, γιατί δεν θα είναι ποτέ ικανοποιημένη μαζί σου. Θα ζωγραφίσει για εσένα, θα γράψει για εσένα και όταν κάποια στιγμή αποφασίσει να σ αφήσει να ζωγραφίσεις ή να γράψεις θα στα σβήσει όλα 1000 φορές γιατί δεν θα είναι αντάξια των προσδοκιών της!

Σας φαίνονται όλα τα παραπάνω ιστορία επιστημονικής φαντασίας; Και όμως γίνονται, και όμως ζουν ανάμεσά μας! Έχω συναντήσει πάρα πολλούς τέτοιους γονείς. Γονείς που αποφάσισαν ότι θέλουν το τέλειο παιδί, το ιδανικότερο όλων. Με τα τέλεια μπλοκ ζωγραφικής και τα καθαρογραμμένα ατσαλάκωτα τετράδια.

Αφορμή για να μπουν οι σκέψεις μου σε μια σειρά , αν μπήκαν, ήταν μια επίσκεψη που κάναμε  σε μεγάλο εμπορικό κέντρο. Λόγω Πάσχα υπήρχαν πολλοί χώροι πασχαλινής διασκέδασης των παιδιών. Σ έναν από αυτούς έδιναν στο παιδί ένα μεγάλο φύλλο Α3 και του ζητούσαν να χρωματίσει μια έτοιμη εικόνα. Προκάτ ζωγραφική δηλαδή! Μόλις το παιδί ολοκλήρωνε τη ζωγραφική του, την έδινε στην κυρία που βρισκόταν στο χώρο για πλαστικοποίηση και μετά από λίγο έπαιρνε τη δική του ζωγραφιά πλαστικοποιημένη, έτοιμη να διακοσμήσει το σπίτι του.

Μια μαμά όμως είχε άλλη γνώμη. Ήθελε η ζωγραφιά του παιδιού της να είναι τέλεια. Άρχισε λοιπόν να του δίνει οδηγίες προς ναυτιλομένους. Πρόσεξε Γιαννάκη, έλεγε, μην αφήνεις κενά. τιιιιιιιι το λαγουδάκι είναι ροζ όχι καφέ. Μ εκείνα και με τούτα έκανε ένα άλμα που θα ζήλευε και ο πιο σπουδαίος ολυμπιονίκης, μας πέρασε όλους και βούτηξε τους μαρκαδόρους από τον άμοιρο Γιαννάκη που την κοιτούσε, όχι και τόσο σαστισμένα, γιατί προφανώς ήταν κάτι που είχε συνηθίσει.

Στην αρχή ζωγράφιζαν μαζί, μετά από λίγο όμως ο Γιαννάκης βαρέθηκε και έφυγε, πήγε και κάθισε με τη γιαγιά του σε μια καφετέρια παραδίπλα. Και η μαμά μόνη πια ήταν σε καλλιτεχνικό οίστρο! Η ώρα περνούσε και εκείνη εκεί ζωγράφιζε και ζωγράφιζε μέχρι που τελείωσε και περιχαρής πήγε στη γιαγιά και στο παιδί της και τους έδειξε τι είχε ζωγραφίσει. Το κερασάκι της τούρτας ήρθε δευτερόλεπτα μετά όταν χαρούμενη η γιαγιά είπε «Η μαμά σου ζωγραφίζει καλύτερα από εσένα!»

Ο Γιαννάκης εύχομαι να μεγαλώσει με αυτοπεποίθηση, να πατάει στα πόδια του γερά και να προσπαθεί διαρκώς για το καλύτερο, αν και οι συνθήκες που μεγαλώνει δεν ευνοούν κάτι τέτοιο. Ο Γιαννάκης και ο κάθε Γιαννάκη, η Μαρία και η κάθε Μαρία δεν έχουν ανάγκη από έναν γονιό που θα τονίζει συνέχεια τα «λάθη» τους. Ο Γιαννάκης και η Μαρία έχουν ανάγκη από έναν γονιό που θα τους λέει

«Πρέπει να νιώθεις πολύ περήφανος»

«Μπράβο για την προσπάθεια»

«Συνέχισε έτσι και θα πετύχεις αυτό που θέλεις»

«Μου αρέσει τόσο πολύ όταν προσπαθείς»

«Μπορείς να το κάνεις»

«Μπράβο, πολύ καλή δουλειά»

«Σ αγαπώ»

Σήμερα λοιπόν σας ζητάω τα εξής,

την επόμενη φορά που το παιδί σας κάνει κάτι,  αγκαλιάστε το και πείτε κάτι από τα παραπάνω. Κάντε τα και σκονάκι αν χρειαστεί για να τα θυμάστε.

την επόμενη φορά που το παιδί σας θα έχει εργασία στο σχολείο, αφήστε το να την κάνει όπως μπορεί. Είναι δική του και μόνο δική του, ο δάσκαλος το καθοδηγεί στο σχολείο, βοηθήστε το αν σας το ζητήσει αλλά μέχρι εκεί. Ο ρόλος σας είναι άλλος και είναι ο σημαντικότερος όλων, δεν θέλετε να τον χαλάσετε με ανούσια θέματα έτσι δεν είναι;

την επόμενη φορά που θα το πάρετε από το σχολείο, μην ανοίξετε τη τσάντα του λίγα μέτρα από την τάξη του για να δείτε την αντιγραφή και την ορθογραφία του. Ρωτήστε το πώς πέρασε τη μέρα του, αν έκανε νέους φίλους, με τι γέλασε περισσότερο.

την επόμενη φορά που θα βρεθείτε σ ένα εμπορικό κέντρο και θα πάει να ζωγραφίσει και μουτζούρα να κάνει κρεμάστε την στον τοίχο και πείτε  ότι δεν έχετε δει ωραιότερη ζωγραφιά στη ζωή σας.

Και το παιδί θα ανθίσει, θα πατήσει στα πόδια του, θα ανοίξει τα φτερά που εσείς φτιάξατε πούπουλο πούπουλο και θα πετάξει!

banner1

 

image

Ζωή

imageedit_1_4344948209

 

8 thoughts on “Η μαμά σου ζωγραφίζει καλύτερα από εσένα!

  1. Λατρεύω τις ζωγραφιές των παιδιών μου!!!!!! και κάθε τι που φτιάχνουν τα χεράκια τους!!!!
    Στη κουζίνα μας υπάρχει ένα σκοινί με ξύλινα μανταλάκια κρέμονται τα έργα τέχνης των παιδιών μου!!!!

    Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Πολύ ενδιαφέρον και ταυτόχρονα πονεμένο το θέμα που θίγεις Γιούλη. Ως εκπαιδευτικός έχω βρεθεί πολλές φορές στη θέση να προσπαθώ να πείσω τις μαμάδες ότι δεν πρέπει να διορθώνουν τα λάθη των παιδιών τους, γιατί το να κάνει λάθος ένα παιδί είναι μια γόνιμη διαδικασία διαλόγου με το δάσκαλο του. Δυστυχώς πολλές από αυτές δεν τις έπεισα!
    Ως μαμά έχω κι εγώ τους δαίμονες μου, τους οποίους παλεύω καθημερινά, ευτυχώς τις περισσότερες φορές με επιτυχία. Φέτος ο μεγάλος μου θα πάει πρώτη και στόχος μου είναι να τον αφήσω «να φτιάχνει τις δικές του ζωγραφιές». Στοίχημα με τον εαυτό μου απ’ότι καταλαβαίνεις!

    Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s